Ο Ιωάννης Κωλέττης, αγωνιστής του 1821 και πρώτος συνταγματικός πρωθυπουργός της Ελλάδας την περίοδο 1844-1847.Γεννήθηκε στο Συρράκο το 1787.Τα πρώτα γράμματα τα διδάχτηκε στην ιδιαίτερη πατρίδα του. Συνέχισε τις σπουδές του στα Γιάννενα και αργότερα μετέβη στην Πίζα της Ιταλίας, όπου σπούδασε Ιατρική. Εκεί επηρεάστηκε βαθιά από τις ιδέες της Γαλλικής Επανάστασης. Μερικοί ερευνητές πιστεύουν ότι κατά τη διάρκεια της παραμονής του στην Ιταλία έγραψε και τύπωσε το γνωστό έργο "Ελληνική Νομαρχία".

Όταν επέστρεψε στην Ελλάδα έγινε προσωπικός γιατρός του Μουχτάρ, γιού του Αλή Πασά των Ιωαννίνων. Το 1819 έγινε μέλος της Φιλικής Εταιρείας. Το 1821, όταν τα σουλτανικά στρατεύματα είχαν αποκλείσει τον Αλή στα Γιάννενα, ο Ιωάννης Κωλέττης δραπέτευσε και τον Ιούλιο της ίδιας χρονιάς πρωτοστάτησε στην Επανάσταση του Συρράκου και των Καλαρρυτών. Μετά την καταστολή της εξέγερσης και την καταστροφή των δύο κωμοπόλεων από τους Τούρκους κατέφυγε στο Μεσολόγγι και στη συνέχεια στην Πελοπόννησο, όπου συνέχισε τον Αγώνα.

Πήρε μέρος σε όλες τις Εθνοσυνελεύσεις εκπροσωπώντας την Ήπειρο. Αναδείχτηκε αρχηγός του γαλλικού κόμματος και διετέλεσε υπουργός Εσωτερικών, Ναυτικών και Στρατιωτικών . Οραματίστηκε μια μεγάλη Ελλάδα και ήταν εμπνευστής της "Μεγάλης Ιδέας".

Μετά το θάνατο του Ιωάννη Καποδίστρια έγινε μέλος της Τριμελούς Διοικητικής Επιτροπής μαζί με το Θεόδωρο Κολοκοτρώνη και τον Αυγουστίνο Καποδίστρια. Το 1835 συγκρούστηκε με τους βαυαρούς του Όθωνα που τον απομάκρυναν από την Ελλάδα, διορίζοντάς τον πρεσβευτή στη Γαλλία.

Στο Παρίσι ο φουστανελοφόρος Κωλέττης ανέπτυξε έντονη διπλωματική δραστηριότητα και υπεράσπισε επάξια τα ελληνικά συμφέροντα. Συνδέθηκε στενά με τον υπουργό εξωτερικών της Γαλλίας και μετέπειτα πρωθυπουργό και ιστορικό Φραγκίσκο Γκιζώ.

Το 1843 μετά την Επανάσταση της 3ης Σεπτεμβρίου και την παραχώρηση συντάγματος από τον Όθωνα επέστρεψε στην Ελλάδα. Συμμετείχε με επιτυχία στις εκλογές του 1844 και έγινε ο πρώτος συνταγματικός πρωθυπουργός της χώρας. Έμπειρος πολιτικός και εύστροφος διπλωμάτης ο Κωλέττης εξασφάλισε μια πολιτική σταθερότητα στον τόπο.

Κατά τη διάρκεια της πρωθυπουργίας του προστάτευσε τις τέχνες και με τα δραστικά μέτρα που πήρε περιόρισε τη ληστεία. Επιπλέον, με τις αναμφισβήτητες ικανότητες και την ισχυρή προσωπικότητα του κατάφερε να περιορίσει την ανάμειξη του βασιλιά Όθωνα στα πολιτικά πράγματα της χώρας.

Το 1847 κέρδισε πάλι τις εκλογές με μεγάλη πλειοψηφία αλλά μετά από λίγες μέρες πέθανε από νεφρίτιδα.

Μετά το θάνατό του η Ελλάδα περιήλθε σε πολιτικό αδιέξοδο και κλονίστηκε από οξύτατα εσωτερικά και εξωτερικά προβλήματα, γιατί δε διέθετε έναν πολιτικό του διαμετρήματος του Ιωάννη Κωλέττη.