(ΖΑΚΥΝΘΟΣ 1820 - ΑΘΗΝΑ 1862)

Η οικογένεια του έφυγε απο το Συρράκο πριν την Επανάσταση του 1821 και εγκατασταθηκέ στη Ζάκυνθο.Εκεί ο Νικόλαος Τσόκος , πατέρας του ζωγράφου, έγινε πλούσιος απο το εμπόριο του λαδιού.Ο γιός του Διονύσιος γεννήθηκε στη Ζάκυνθο το 1820.Το ταλέντο του στη ζωγραφική φάνηκε απο τα πρώτα του εφηβικά χρόνια.Το 1844 έφυγε για τη βενετία, όπου σπούδασε ζωγραφική στην Ακαδημία Καλων Τεχνών.Εκεί βραβεύτηκε για το έργο του.Δάσκαλο του είχε τον περίφημο φιλλέληνα ζωγράφο Λουδοβίκο Λιπαρίνι.Το 1847 γύρισε στη Ζάκυνθο και το 1850 εγκαταστάθηκε οριστικά στην Αθήνα.Από το 1856 μέχρι το 1862 που πέθανε εργάστηκε ως καθηγητής σχεδίου και ζωγραφικής στο Αρσάκειο Αθηνών.Το 1858 συμμετείχε και διακρίθηκε στη συλλογική έκθεση των Ελλήνων ζωγράφων στο Εθνικό Μετσόβιο Πολυτεχνείο με προσωπογραφίες αγωνιστών του 1821.Προσωπογραφία και ιστορία στάθηκαν οι δύο πόλοι της ζωγραφικής του δημιουργίας.Τα σημαντικότεραά του έργα ήταν :"Η Δολοφονία του Καποδίστρια" , "Ο αποχαιρετισμός του καπετάνιου", "Ο όρκος", "Ο απαγχονισμός του Πατριάρχου", "Η κηδεία του Μιχ. Τοσίτσα" κ. α. Ο ίδιος ζωγράφισε τις τοιχογραφίες της οικίας του αρχιτέκτονα πολεοδόμου Κλεάνθη στην Πλάκα. Έργα του διασώζονται σήμερα στο Εθνικό Ιστορικό Μουσείο, στην Εθνική Πινακοθήκη, στο Πανεπιστήμιο Αθηνών , στο μουσείο Μπενάκη και σε διάφορες πόλεις του εξωτερικού και της Ελλάδας.

Πηγή βιβλίο: "ΣΥΡΡΑΚΟ ΠΕΤΡΑ-ΜΝΗΜΗ-ΦΩΣ" του Πνευματικού Κέντρου Κοινότητας Συ