Ο Γεώργιος Ζαλοκώστας αγωνιστής του 1821 και ένας από τους σημαντικότερους ρομαντικούς ποιητές του 19ου αιώνα.Γεννήθηκε στο Συρράκο το 1805.Ο πατέρας του Χριστόδουλος ήλθε σε ρήξη με τις τουρκικές αρχές και κατέφυγε με την οικογένεια του στο Λιβόρνο της Ιταλίας. Εκεί ο ποιητής έμαθε τα πρώτα γράμματα.

Το 1821, μόλις ξέσπασε η Επανάσταση, ήλθε στην Ελλάδα, όπου αγωνίστηκε με ηρωισμό και αυταπάρνηση για την απελευθέρωση της πατρίδας. Ήταν ένας από τους υπερασπιστές του Μεσολογγίου και πήρε μέρος στην ηρωική έξοδο. Μετά την απελευθέρωση υπηρέτησε ως αξιωματικός στην Ελληνική Χωροφυλακή.

Νυμφεύτηκε το 1840 αλλά στάθηκε άτυχος, γιατί πέθαναν τα επτά από τα εννιά παιδιά του. Το προσωπικό του δράμα το αποτύπωσε ο ποιητής στο γνωστότερό του ποίημα : ''Ο βοριάς που τ' αρνάκια παγώνει".

Τα σημαντικότερα έργα του ήταν «Το Χάνι της Γραβίας» , «Αρματολοί και Κλέφτες» και «Ωραία Σχολής». Ένα από τα πιο όμορφα ποιήματά του ήταν «Το Φίλημα» (μια βοσκοπούλα αγάπησα, μια ζηλεμένη κόρη) που τραγουδήθηκε από γενιές ολάκερες.

Το 1851 πήρε το πρώτο βραβείο στο Ράλειο ποιητικό διαγωνισμό για το ποίημα του «Μεσολόγγιον». Η ποίηση του ήταν πατριωτική και λυρική με έντονες τις επιδράσεις από το Ρομαντισμό της εποχής.

Ο Γεώργιος Ζαλοκώστας υπήρξε ένας τεχνίτης στιχουργός, ένας θερμός πατριώτης, ένας φιλελεύθερος πολίτης που δε δίστασε να εναντιωθεί στους Βαυαρούς, με αποτέλεσμα να πέσει στη δυσμένεια του Όθωνα. Πιστός στην εθνική παράδοση καλούσε τους Έλληνες μέσα από τους στίχους του να μη δεχτούν ποτέ ξένα ήθη και να κρατήσουν αμόλευτα της λευτεριάς τα δώρα.

Πέθανε στην Αθήνα το 1858 πικραμένος, γιατί περίμενε μάταια να υπογράψει ο Όθωνας την προαγωγή του στο βαθμό του αντισυνταγματάρχη σαν ανταμοιβή για τις ανεκτίμητες υπηρεσίες που πρόσφερε στην πατρίδα.

ΠΟΙΗΜΑΤΑ ΤΟΥ ΖΑΛΟΚΩΣΤΑ